inefficientie

Inefficiëntie (ook gespeld inefficiëntie; in sommige contexten inefficientie) is het gebrek aan efficiëntie bij het omzetten van inputs in outputs. In de economische en bedrijfscontext verwijst inefficiëntie naar situaties waarin middelen niet optimaal worden gebruikt of toegewezen, wat kan leiden tot minder productie per input of tot toewijzingen met minder maatschappelijke waarde.

Er zijn verschillende vormen van inefficiëntie. Productieve inefficiëntie treedt op wanneer een productieproces meer middelen nodig heeft dan noodzakelijk om een gegeven hoeveelheid output te produceren. Allocatieve inefficiëntie ontstaat als middelen naar goederen en diensten worden toegewezen die minder gewaardeerd worden danAlternatieven. X-inefficiëntie verwijst naar intern verspilling of “slack” binnen een organisatie, vaak doordat concurrentiedruk ontbreekt.

Oorzaken variëren van gebrekkige informatie en slechte procesontwerpen tot verouderde technologie, bureaucratische lasten, beperkte concurrentie en de aanwezigheid van externe kosten zoals milieu-impact. Vermindering van inefficiëntie kan plaatsvinden via procesverbetering (bijv. lean-methoden), betere planning en forecasting, automatisering, investeringen in technologie en effectievere prikkels en toezicht.

Gevolgen zijn verhoogde kosten, langere levertijden, hogere prijzen, minder innovatie en mogelijk meer verspilling van hulpbronnen. Op macro-economisch niveau kan inefficiëntie leiden tot lagere productiviteitsgroei en een minder efficiënt gebruik van middelen in de samenleving.

Inefficiëntie wordt gemeten aan de hand van indicatoren zoals input-outputverhoudingen, tijdverliezen en energieduur, en wordt vaak besproken naast verwante concepten als productiviteitsverlies en deadweight loss.