ijsplaten

Ijsplaten zijn vlakke, drijvende stukken zee-ijs die voorkomen in polaire en subpolaire wateren. Ze ontstaan wanneer zeewater onder koude omstandigheden bevriest en nieuw ijs vormt langs leads of in de randzone van zee-ijs. Een ijsplaat kan van enkele meters tot vele kilometers groot zijn en heeft meestal een onregelmatige vorm. De dikte varieert van enkele decimeters tot meerdere meters, afhankelijk van temperatuur, zoutgehalte en de duur van de vorstperiode.

IJsplaten drijven op het oceaanoppervlak en worden verplaatst door wind en zeestromingen. Ze kunnen botsen en samensmelten tot grotere ijsvelden, of juist fragmenteren onder druk van beweging. Bij botsingen ontstaan vaak ruggen en randen die het reliëf van het pakijs bepalen.

Geografisch komen ijsplaten vooral voor in de polaire zeeën, zoals de Noordelijke IJszee en de Antarctische wateren, maar ze kunnen ook in gematigde klimaten voorkomen tijdens strenge winters. Ijsplaten spelen een rol in het klimaat door hun hoge albedo en door het leveren van habitat aan micro-organismen en bepaalde zeedieren. Voor scheepvaart vormen ze een belangrijke factor: ze kunnen navigatie belemmeren en vereisen soms ijsbrekers of aangepaste routes.

Zie ook: zee-ijs, pakijs, ijsplaat, ijsschots, pannenkoekijs.