herstelplanning

Herstelplanning is het gestructureerde proces om na een verstoring zo snel mogelijk weer de bedrijfsvoering en kritieke dienstverlening te herstellen. Het richt zich op het minimaliseren van downtime, het beperken van verliezen en het waarborgen van compliance, reputatie en klantvertrouwen. Het kan toegepast worden op operationele, IT-, netwerk-, facilitaire en logistieke domeinen en sluit aan bij bredere bedrijfscontinuïteitsplanning.

Een kernonderdeel van herstelplanning is het vaststellen van hersteldoelstellingen, zoals de Recovery Time Objective (RTO) en de Recovery Point Objective (RPO). Daarnaast omvat het de prioriteitsstelling van processen en systemen, bepaalt het de benodigde herstelstrategieën (bijvoorbeeld redundante locaties, cloud- of offsite back-ups, handmatige workarounds) en beschrijft het benodigde middelen, leveranciers en verantwoordelijkheden. Ook communicatieplannen voor interne en externe belanghebbenden maken doorgaans deel uit van de planning.

Het doorloopt proces omvat doorgaans een business impact analysis (BIA) om vitale processen en afhankelijkheden in kaart te brengen, het ontwikkelen en vastleggen van herstelstrategieën, het opstellen en implementeren van herstelplannen, training en regelmatig oefenen (tabletop- of realistische oefeningen) en periodiek onderhoud en herziening van de plannen. De resultaten worden vaak opgenomen in een governance- en verder onderhoudsproces, zodat herstelplannen actueel blijven bij veranderingen in de organisatie, technologie en supply chain.

Relatie met normen: herstelplanning is vaak onderdeel van een bredere bedrijfscontinuïteits- of risicomanagementsysteem, zoals ISO 22301 en aanverwante richtlijnen. In de praktijk wordt herstelplanning afgestemd op sectorale eisen en specifieke dreigingen en is continue verbetering essentieel voor veerkracht.