herplaatsingsverplichtingen

Herplaatsingsverplichtingen zijn de verplichtingen van een werkgever om een werknemer een geschikte alternatief functie aan te bieden wanneer het huidige werk niet langer mogelijk is door reorganisatie, veranderde arbeidsomstandigheden, (operatieve) beperkingen of ziekte. Het doel is om werkgelegenheid te behouden door de werknemer naar een passende positie binnen de organisatie of, indien mogelijk, bij een zuster- of groepbedrijf te plaatsen, alvorens tot ontslag over tegaan.

In de Nederlandse arbeidswetgeving komen herplaatsingsverplichtingen vooral naar voren in twee contexten: bij reorganisaties of economische veranderingen waarbij functies verdwijnen en bij reintegratie van zieke werknemers. Bij ziekte is de Wet verbetering poortwachter van toepassing, waarin werkgever en werknemer samenwerken aan re-integratie en het zoeken naar passende arbeid, eventueel met scholing of aanpassing van werktijden. Ook bij reorganisatie geldt de verplichting om intern naar passende vacatures te zoeken en, indien mogelijk, arbeidstijd, functies of taken aan te passen zodat de werknemer kan doorwerken.

Proces en praktijk verbinden vaak een gestructureerde aanpak: inventariseren van beschikbare interne en externe vacatures, toetsen van geschiktheid en salaris, zo nodig training of bijscholing, en overleg met de werknemer over mogelijke herplaatsing. Als na redelijke inspanning geen passende vacature beschikbaar is, kan ontslag op economische gronden een optie blijven, met voldoende procedurele waarborgen.

Zie ook: arbeidsrecht, Wet verbetering poortwachter, re-integratie, outplacement.