gustfactoren

Gustfactoren zijn statistische factoren die de verhouding aangeven tussen de piekende windsnelheid en de gemiddelde windsnelheid over een afgesproken tijdsinterval. De gebruikelijke definitie is G = vmax / v̄, waarbij vmax de maximale windsnelheid binnen een meetvenster is en v̄ de gemiddelde windsnelheid over het gekozen tijdsinterval (bijv. 3 seconden of 10 minuten).

Betekenis en toepassing: gustfactoren worden in meteorologie en windengineering gebruikt om van gemiddelde windsnelheden naar piekbelastingen te vertalen. Ze spelen een belangrijke rol bij het beoordelen van structurele veiligheid en het ontwerp van gebouwen, bruggen en windturbines, omdat piektrekkrachten door gusts hogere belastingen veroorzaken dan het lange- termijngemiddelde.

Praktijk en variatie: gustfactoren hangen af van factoren zoals turbulentie-intensiteit, terrein en topografie, hoogte boven de grond en de gekozen meetperiode. Daardoor kunnen ze aanzienlijk variëren tussen locaties en omstandigheden. Typische waarden liggen doorgaans tussen circa 1,0 en 2,0, met hogere waarden bij sterk turbulente of complexe windvelden.

Meting en normen: gustfactoren worden afgeleid uit hoge-frequentie winddata (vaak met een bemonsteringssnelheid van 1 Hz of hoger) en worden toegepast in ontwerpnormen om piekbelasting te berekenen op basis van gemiddelde winddata. Voorbeelden van toepasselijke normen zijn algemene wind- en belastingsvoorschriften die rekening houden met gustfactoren om veilige en robuuste ontwerpen te waarborgen.