geluidscontent

Geluidscontent is de inhoud van een auditief signaal, oftewel de informatie die door geluid wordt overgebracht. Het omvat de frequentie-inhoud (welke toonhoogten en harmonischen aanwezig zijn) en de temporele structuur (hoe luidheid en toonsterkte in de tijd variëren). Samen bepalen deze aspecten hoe we geluid waarnemen, zoals toonhoogte, timbre, ritme en spraakherkenbaarheid.

Geluidscontent kan worden geanalyseerd met signaalverwerking. Een opname kan worden omgezet in tijd- en spectrummodellen, bijvoorbeeld via een spectrogram, en kenmerken zoals MFCC’s, chroma of andere representaties kunnen worden geëxtraheerd. Belangrijke metrieken zijn onder meer spectrale inhoud, luidheid (LUFS) en geluiddrukniveau (SPL). Geluidscontent kan natuurlijk voorkomen of synthetisch zijn en bestaan uit spraak, muziek of ruis. De perceptuele relevantie wordt mede bepaald door psychoakoestiek en masking.

Toepassingen omvatten audio- en videoproductie, compressie en encoding (waarbij codecs proberen relevante geluidscontent zo efficiënt mogelijk te behouden), automatische spraak- en muziekherkenning, muziek-informatieophaling en milieuanalyse. In media-indexering en contentbeheer kan geluidscontent worden gebruikt om inhoud te classificeren of te taggen. Bij onderzoek en regelgeving is het belangrijk rekening te houden met privacy en auteursrechten bij het verzamelen en verwerken van geluidscontent.