fluctuëren

Fluctueren is een Nederlands werkwoord dat betekent: variëren of op en neer bewegen binnen een bepaald bereik; waarden die stijgen en dalen zonder een vast patroon. Het woord legt de nadruk op wisselvalligheid en onvoorspelbare schommelingen.

Etymologie: het woord is afgeleid van het Latijnse fluctus (“golf”) via het Franse fluctuer, waarmee de letterlijke betekenis van golven of wisselen wordt doorgegeven. Zo krijgt fluctueren de connotatie van beweging als een golfachtige variatie.

Vervoeging en gebruik: fluctueren behoort tot de -eren- werkwoorden en wordt volgens de standaardregels vervoegd. In de tegenwoordige tijd: ik fluctueer, jij fluctueert, hij fluctueert; wij fluctueren, jullie fluctueren, zij fluctueren. Het woord wordt veel gebruikt in zowel formele als informele contexten.

Toepassingsgebieden: in de economie en financiële markten fluctueert de koers of wisselkoers; in klimaat en milieu fluctueert de temperatuur of neerslag; in biologie kan een populatie grootte fluctueren; in de statistiek duiden fluctuaties op variatie of ruis in meetwaarden; in de fysica kunnen kwantumfluctuaties voorkomen op microscopisch niveau.

Nuance: fluctueren duidt op variatie die onregelmatig of tijdelijk kan zijn, en minder op een regelmatig patroon zoals bij oscilleren. Het begrip wordt vaak gebruikt voor ruis, trends en variaties rond een bepaald niveau.

Zie ook: fluctuatie, schommelen, variëren, oscilleren.