cruisecontrole

Cruisecontrole, ook wel cruise control genoemd, is een voertuigsysteem dat de snelheid op een door de bestuurder ingestelde waarde houdt zonder voortdurend gas te geven. Het concept dateert uit de jaren veertig en vijftig; Chrysler bracht in 1958 een vroege commerciële uitvoering op de markt en Ralph Teetor wordt vaak genoemd als een van de vroege voorvaderen van het idee. Het systeem bewaakt de snelheid en stuurt zo nodig de gasklep aan of af om de ingestelde snelheid te handhaven.

Traditionele cruisecontrol werkt door een snelheidssignaal te vergelijken met de gemeten snelheid en vervolgens de gasklep aan te sturen. Bij moderne systemen gebeurt dit meestal elektronisch: de regelaar past de motorbesturing aan zodat de daadwerkelijke snelheid overeenkomt met de gewenste snelheid. Veel auto’s gebruiken elektronische stuursystemen en sensoren om de bron van afwijkingen te detecteren en correct te reageren.

Adaptive cruise control (ACC) is een variant die naast snelheid ook de afstand tot het voorliggend verkeer bewaakt met sensoren zoals radar, lidar of camera’s. ACC past de snelheid automatisch aan om een ingestelde volgafstand te behouden en kan in sommige systemen tot stilstand komen en weer optrekken bij korte verkeersvertragingen.

Voordelen zijn onder meer verhoogd comfort, verminderde vermoeidheid bij lange ritten en soms efficiënter gebruik van brandstof door slabielere snelheidsschommelingen. Beperkingen omvatten minder effectiviteit bij druk verkeer of bij slechte weersomstandigheden, afhankelijkheid van sensoren en de noodzaak van actieve bestuurderopmerkzaamheid. In veel landen is cruisecontrole geen vervanging voor alert rijden; de functie wordt vaak uitgeschakeld bij remmen, schakelen of via een cancel-knop. Toepassing is wijdverspreid in moderne personenwagens en wordt regelmatig aangeboden als standaard- of optionele uitrusting, soms geïntegreerd met andere rijhulpsystemen.