containertekorten

Containertekorten verwijzen naar een situatie waarin er onvoldoende zeecontainers beschikbaar zijn om goederen op maritieme routes te verplaatsen tussen werelddelen. Het begrip wordt vooral gebruikt in de internationale handel per zee, waar containers dienen als standaardtransporteenheden voor onder andere elektronica, kleding en consumptiegoeraden. Een tekort kan leiden tot hogere verschepingskosten, langere levertijden en toegenomen wachttijden bij havens en terminals. De problematiek werd wereldwijd duidelijk na de Covid-19-pandemie, toen ongebruikelijke schommelingen in vraag en aanbod ontstonden en logistieke knelpunten zich opstapelden.

Oorzaken zijn onder meer een plotseling herstelde vraag naar goederen na perioden van lockdown, onbalans in de verdeling van containers over regio’s (veel containers in Noord-Amerika en Europa maar schaars in Azië en andere regio’s), onderbrekingen in productie en transport, en congestie in havens. Daarnaast speelden factoren zoals langere terugkeer- en repositioneringstijden van containers en personeelstekorten in logistieke ketens een rol. Deze combinatie leidde tot stijgende tarieven en onzekerheid bij producenten en handelspartners.

Gevolgen bestaan uit hogere transport- en opslagkosten, langere doorlooptijden en leveringsrisico’s voor producenten die afhankelijk zijn van tijdige toelevering. Sectoren zoals consumentengoederen, elektronica en onderdelen voor de auto-industrie voelen de impact het meest. Op korte termijn richten bedrijven zich op herverdeling van containers, kostbare repositionering en hogere voorraden, terwijl op lange termijn investeringen in extra containers, uitbreiding van productiecapaciteit en betere logistieke samenwerking nagestreefd worden.