ankerende

Ankerende is een Nederlandse participiumvorm die doorgaans functioneert als bijvoeglijk naamwoord of als predikaat, en die afgeleid is van het werkwoord ankeren (to anchor) of van het bijbehorende zelfstandig naamwoord anker. De term verwijst naar iets dat aan het ankeren is of dienstdoet als een soort anchor.

In letterlijke, maritieme contexten gebruik je ankerende voorwerpen of situaties die verband houden met het vastleggen met een anker, bijvoorbeeld een schip dat bezig is met ankeren of in de ankering ligt. In figuurlijke zin wordt ankerende vaker gebruikt om stabiliteit of referentiepunten aan te duiden, zoals ankerpunten in beleid, plannen of analyses. Het begrip kan zo verwijzen naar elementen die zekerheid bieden of als uitgangspunt fungeren in een bredere structuur.

Qua grammatica komt ankerende meestal voor als een attributief bijvoeglijk naamwoord (voor een zelfstandig naamwoord) en kan in vaktaal ook in specifieke beschrijvingen voorkomen waarin stabiliteit of fixing van een element centraal staat. De exacte betekenis en toepassing hangen sterk af van de context, maar de kern ligt in het idee van vastzetten of het leveren van een stabiel referentiepunt.

Zie ook: anker, ankeren, anchor points, anchoring. Voor nadere details en gebruiksvoorbeelden kun je woordenboeken en vakliteratuur raadplegen.