analysecapaciteit

Analysecapaciteit is de maximale hoeveelheid analyses die een systeem, faciliteit of proces in een bepaalde periode kan voltooien, onder vastgestelde omstandigheden. Het omvat zowel instrumentele capaciteit als capaciteit van personeel, data-verwerking en workflow.

In de praktijk wordt onderscheid gemaakt tussen theoretische capaciteit en praktische capaciteit. Theoretische capaciteit staat voor de volle potentie wanneer alle middelen beschikbaar zijn; praktische capaciteit houdt rekening met downtime, onderhoud, kwaliteitscontrole en regelgeving.

Belangrijke componenten zijn: instrumentele capaciteit (doorvoer en doorlooptijd van apparaten), personeel en vaardigheden, standardisatie van procedures, kwaliteit van de monsters, informatiesystemen en data-analyse, logistiek en beschikbaarheid van reagentia.

Capaciteit wordt gemeten in analyse-eenheden per tijdseenheid, bijvoorbeeld analyses per dag of per uur, aantal monsters per ploeg of data-punten per seconde. Capaciteitsplanning combineert vraagprognoses met bottleneck-analyse en zorgt voor evenwichtige werklasten en doorlooptijden.

Verbeteringen richten zich op automatisering, parallelle verwerking, optimalisatie van workflows, betere planning en uitbesteding waar passend, plus preventief onderhoud en training. Nadelen kunnen bestaan uit hoge investeringskosten, afhankelijkheid van leveranciers en risico's bij outsourcings.

Toepassingen bevinden zich onder meer in klinische laboratoria, onderzoeks- en milieudiensten, data-analyseteams en kwaliteitscontrole in productie. Een goede analysecapaciteit is nauw verbonden met kwaliteit, betrouwbaarheid en naleving van relevante normen.