Zonnecentrales

Zonnecentrales zijn grootschalige installaties die elektriciteit opwekken uit zonlicht. Ze bestaan hoofdzakelijk uit twee technologieën: fotovoltaïsche PV-parken en zonnethermische centrales (CSP). PV-parken zetten zonlicht direct om in elektriciteit via zonnecellen; CSP-systemen concentreren zonnestralen met spiegels of lenzen op een warmte-absorberende locatie en drijven daarmee een turbine aan. Sommige CSP-installaties kunnen warmte opslaan, waardoor productie ook na zonsondergang mogelijk is.

PV-parken gebruiken zonnepanelen van silicium. Panelen kunnen op een vaste standplaats liggen of volgen de zon (tracking). De geproduceerde stroom is afhankelijk van daglicht en weersomstandigheden; PV vereist doorgaans minder water en heeft lagere operationele kosten, maar CSP kan met opslag levering uitbreiden.

CSP omvat ontwerpen zoals parabolische troughs, lineaire Fresnel-systemen en zonnetorens. Deze systemen richten zonlicht op een warmte-drager, die een turbine aandrijft. Opslagmedia maken nachtelijke productie mogelijk, maar CSP vereist doorgaans meer water en hogere investeringen.

Zonnecentrales vereisen veel land en worden meestal geplaatst op zonnige locaties met lage kosten voor ruimtegebruik. Bij de planning spelen milieueffecten, aantasting van habitats en watergebruik een rol, evenals integratie met het elektriciteitsnet en met lokale energielevering.

Globaal blijven grootschalige zonnecentrales groeien door dalende kosten en overheidsstimulansen, met toekomstige ontwikkelingen in efficiëntere cellen, betere opslag en combinatie met andere hernieuwbare bronnen.