Vriendje

Vriendje is een Nederlands zelfstandig naamwoord dat is afgeleid van vriend met het verkleinwoord-suffix -je. Het heeft twee hoofdbetekenissen. Ten eerste kan het verwijzen naar een mannelijke vriend of een sociale metgezel, vaak op een informele of affectieve manier; het verkleinwoord drukt nabijheid en genegenheid uit en komt veel voor bij kinderen en tieners. Ten tweede kan het romantisch bedoeld zijn en dan betekent het “vriendje” als liefdespartner of boyfriend. In deze betekenis is het meestal informeel en kan het een relatie in een vroege of minder serieuze fase aangeven; voor een serieuze relatie kiest men vaker vriend of liefdespartner.

De vrouwelijke tegenhangers zijn vriendin (volwassen vriendin of romantische partner) en het diminutief vriendin(netje) voor een jonge of tedere context. Het meervoud van vriendje is vriendjes.

Gebruikssignalering: in formele teksten of wanneer een stabiele relatie wordt bedoeld, prefereert men doorgaans de termen vriend of liefdespartner, of gewoon partner. In de Nederlandse en Vlaamse omgangstaal is het woord wijd verbreid en kan de toon vriendelijk of informeel zijn; regionale voorkeuren kunnen variëren.

Voorbeelden: Mijn vriendje en ik gaan morgen naar de bioscoop. Dat is mijn vriendje van de klas. Zij heeft een vriendinnetje.