Vloerhoogten

Vloerhoogten verwijzen naar de verticale afstand tussen het afgewerkte vloeroppervlak van een verdieping en dat van de aangrenzende verdieping. In de bouwpraktijk wordt meestal gesproken van vloer-tot-vloer hoogte, oftewel de hoogte tussen twee opeenvolgende verdiepingen. Deze maat is relevant bij zowel residentiële als utilitaire gebouwen en onderscheidt zich van de plafondhoogte.

Bij ontwerp en uitvoering worden gewenste vloerhoogten bepaald op basis van functionele eisen (ruimtehoogte, daglicht, akoestiek), constructieve beperkingen (vloer- en draagconstructie) en installatie-ruimte (leidingen, klimaat). De uiteindelijke hoogte is vaak een afweging tussen ruimtelijkheid en praktische haalbaarheid, zoals het beperken van opstapjes en het waarborgen van voldoende hoofdruimte in kelders of ondervloeren.

Variaties in vloerhoogten kunnen ontstaan door uitvoering, samentrekking of afwerkingsdikte. In de praktijk worden afwijkingen gecorrigeerd met egalisatie, drempels of aanpassingen aan deuren en trappen.

In bepaalde omgevingen bestaan verhoogde vloeren (raised floors). Dit systeem laat kabels, luchtkanalen en andere installaties onder de vloer vrij werken en wordt vaak toegepast in kantoren, serverruimtes en datacenters.

Regelgeving en normen geven eisen aan hoogteverschillen in verband met toegankelijkheid, brandveiligheid en constructieve veiligheid. Ontwerpers houden rekening met aansluiting op deuren, trappen, liften en andere overgangspunten om een veilige, bruikbare en duurzame vloerhoogte te realiseren.