Viennaconventie

De Viennaconventie is een verzamelnaam voor verschillende belangrijke internationale verdragen die in Wenen zijn gesloten en regels vastleggen voor onderdelen van het internationaal publiekrecht. Deze verdragen zijn ontstaan tijdens grote conferenties onder auspiciën van de Verenigde Naties en hebben tot op heden een blijvende invloed op de wijze waarop staten met elkaar omgaan, met name op het gebied van diplomatie en verdragenrecht.

De drie bekendste verdragen die vaak onder de noemer Viennaconventie worden genoemd, zijn: het Verdrag inzake de Diplomatieke Betrekkingen (1961), dat de rechten, immuniteiten en waarborgen voor diplomatieke vertegenwoordiging regelt; het Verdrag inzake de Consulaire Betrekkingen (1963), dat de functies, immuniteiten en werkwijze van consulaire ambtenaren vastlegt; en het Verdrag inzake het Verdragenrecht (1969), dat algemene regels geeft over de totstandkoming, interpretatie, wijziging en beëindiging van verdragen tussen staten.

Deze verdragen hebben een breed draagvlak en zijn door veel staten geratificeerd. In de praktijk vormen sommige bepalingen ook een onderdeel van het gewoonterecht van het internationaal recht, waardoor ze bindend kunnen zijn zelfs voor staten die niet partij zijn bij het desbetreffende verdrag. De Viennaconventie verwijst dus naar een belangrijke kern van regels die het functioneren van staten en hun interacties reguleren, en kan in bredere zin ook slaan op andere verdragen die in Wenen zijn gesloten en invloedrijk zijn in het internationale rechtsverkeer.