Verwendheid

Verwendheid is een Nederlands zelfstandig naamwoord dat de eigenschap of toestand beschrijft van verwend te zijn. Het woord is afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord verwend, met het achtervoegsel -heid dat een abstracte noun vormt. De term komt vooral voor in informele spraak en in populaire media en heeft geen formele, klinische status.

Verwendheid duidt meestal op opvoedings- of leefpatronen waarin wensen routinematig worden ingewilligd. Daardoor raakt iemand gewend aan speciale behandeling en vertoont hij of zij mogelijk minder veerkracht bij tegenslag, kritiek of uitblijvende beloningen. De uitdrukking kan streng of spottend klinken, afhankelijk van de toon en context; soms wordt verwezen naar “verwende” kinderen of volwassenen als kritiek op hun onvermogen om met minder te leven.

Synoniemen en verwante concepten zijn verwennen (werkwoord) en verwennenheid als de toestand die voortkomt uit pampering; verwennen en verwennerij zijn dichter bij de praktijk van het toestaan van extra gunsten. Het begrip heeft een negatieve connotatie in veel discussies over opvoeding, consumeren en sociale verwachtingen. Antoniemen richten zich op positieve kenmerken zoals zelfstandigheid, veerkracht en zelfredzaamheid.

Verwendheid komt voor in Nederland en Vlaanderen en wordt vooral gebruikt om opvoedingsstijl of consumentengedrag te bespreken. Het is geen strikt wetenschappelijke term, maar een nuttig begrip in media, debat en alledaagse gesprekken over hoe wensverwachtingen worden vormgegeven en beheerd.