Verklaart

Verklaart is de derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van het werkwoord verklaren in het Nederlands. Verklaren betekent onder meer duidelijk maken of uitleggen wat de oorzaak, betekenis of aard van iets is; in juridische en officiële contexten kan het ook betekenen een verklaring af te leggen of iemand schuldig verklaren. De constructie komt vaak voor in nieuwsberichten, wetenschappelijke teksten en rechtbankrapporten.

Vervoeging en verwante vormen. Infinitief: verklaren. Tegenwoordige tijd: ik verklaar, jij verklaart, hij verklaart, wij verklaren, jullie verklaren, zij verklaren. Verleden tijd: ik verklaarde, jij verklaarde, hij verklaarde, wij verklaarden, jullie verklaarden, zij verklaarden. Voltooide tijd: ik heb verklaard. Het zelfstandig naamwoord is verklaring. De uitdrukking zich schuldig verklaren is ook veelgebruikt in gerechtelijke procedures.

Voorbeelden: De getuige verklaart dat hij op het afgesproken moment aanwezig was. De rechtbank verklaart hem schuldig aan de feiten. Zich schuldig verklaren is een veelgebruikte uitdrukking in strafzaken. Daarnaast kan verklaren ook betekenen uitleg geven, bijvoorbeeld: "De onderzoeker verklaart de oorzaak van het incident." In sommige contexten wordt verklaren verwisselbaar gebruikt met toelichten, maar verklaren blijft doorgaans formeler en juristischer van toon.

Noten: Verklärren is in gewone spraak minder gangbaar; verklaren blijft de standaard term voor formele uitleg en officiële verklaringen. De verwante noun is verklaring, en de combinatie verklaren doet vaak beroep op helderheid en verantwoording.