Rampprofielen

Rampprofielen zijn de verticale elevatieprofielen die aangeven hoe de hoogte van een helling verandert over de horizontale lengte. Ze beschrijven de geometrie van een helling in twee dimensies, meestal uitgedrukt als z = f(x), waarbij x de horizontale afstand is en z de hoogte.

Toepassingsgebieden zijn onder andere de civiele techniek en bouwkunde: ontwerpen van wegen en viaducten, in- en uitgangen van gebouwen, parkeergarages en hellingen voor toegankelijkheid (bijv. rolstoelhellingen). Het profiel bepaalt hoe steil de helling is, hoe lang deze duurt en hoe de hoogte van begin tot eind verloopt.

Belangrijke kenmerken zijn onder meer de helling (gradatie of percentage), de lengte, de begin- en eindhoogte en de aanwezigheid van overgangen. Een helling met een constante slope is een rechte segment; om abrupte veranderingen te vermijden worden verticale overgangen of krommen gebruikt om overgangen tussen verschillende hellingen vloeiend te maken. Ook drainage en kruishoek (afwatering en stabiliteit) spelen een rol bij het ontwerp van het profiel.

Ontwerp en analyse omvatten het bepalen van de gewenste begin- en eindhoogte, het vaststellen van toegestane helling, en het bepalen van de benodigde overgangslengte. Het profiel wordt vervolgens gegenereerd en beoordeeld op naleving van lokale normen en veiligheidsvoorschriften. In de praktijk worden vaak parabolische overgangen toegepast om soepele veranderingen in helling te realiseren, terwijl CAD-tools en landmetingen worden ingezet voor nauwkeurige uitvoering.

Standaarden en richtlijnen bestaan op nationaal en internationaal niveau en geven maximale hellingen, overgangslengten en toegankelijkheidsvereisten aan. Aangezien regels per jurisdictie verschillen, variëren rampprofielen en dienen ze te worden gevalideerd door de relevante autoriteiten.