Oppervlaktestructuur
Oppervlaktestructuur verwijst naar de ruimtelijke organisatie van een oppervlak: hoe de topografie (oneffenheden, ruwheid, randen) en de chemische samenstelling nabij de oppervlakte zich verdelen. Het omvat zowel de morfologie als de chemische toestand die op of nabij het oppervlak aanwezig is en kan op verschillende lengteschalen voorkomen, van micron tot nanometer. De structuur beïnvloedt tal van eigenschappen, zoals wrijving, hechting, slijtage, corrosie en optische respons.
Kenmerken van oppervlaktestructuren zijn onder meer ruwheid (parameters zoals Ra en Rz), textuurpatronen, korrelgroei en de
Meet- en analyse-methoden omvatten profilometrie (zowel contact als non-contact), AFM, SEM of TEM voor morfologie, en
Toepassingen van oppervlaktestructuur zijn bijvoorbeeld in tribologie (frictie en slijtage), hechting en coatings, gecontroleerde wettability, en