Luidheidsniveau

Luidheidsniveau is een concept uit de akoestiek dat de perceptie van de luidheid van geluid aanduidt. In de praktijk wordt het vaak gerelateerd aan het geluidsdrukniveau, maar de term legt de nadruk op hoe luidheid door mensen wordt ervaren. De meest voorkomende kwantitatieve maten zijn het geluidsdrukniveau uitgedrukt in decibel met A-gewichting (dB(A)) en tijdsafhankelijke statistieken zoals Leq, Lmax en Lden. A-gewichting corrigeert voor de gevoeligheid van het menselijk oor. Leq geeft het equivalente geluidsniveau over een vast tijdsinterval; Lmax is het maximale momentane niveau; Lden geeft dag-, avond- en nachtwaarden met strengere normen voor de avond en nacht.

Metingen en standaarden: luidheidsniveau wordt gemeten met gecertificeerde geluidsniveaumeters volgens normen zoals IEC 61672 (deel 1: specificaties, deel 2: meetprocedures) en ISO 1996. Bij metingen spelen juiste microfoonplaatsing, kalibratie en context (zoals achtergrondgeluid en omgeving) een cruciale rol.

Toepassingen: het begrip wordt gebruikt bij stedelijke omgevingsplanning en milieulawaai, bij ontwerp van geluidsinstallaties, en bij beoordeling van beroepsrisico’s. Langdurige blootstelling aan verhoogde luidheidsniveaus kan leiden tot gehoorverlies; maatregelen omvatten geluidsisolatie, demping en het dragen van gehoorbescherming.

Relaties: luidheidsniveau is deels perceptueel en kan afwijken van zuivere SPL-waarden; psychoakoestische maten bestaan wel maar komen minder vaak voor in routinemetingen. Zie ook: geluidsniveau, geluidsdrukniveau, Leq, Lden, IEC 61672.