Luchtafzettingen

Luchtafzettingen is de term in het Nederlands voor het in beslag nemen van een vliegtuig tijdens de vlucht door dwang of dreiging, waarbij de dader de controle over het toestel overneemt. Doelstellingen variëren van politieke of ideologische eisen tot asieldoeleinden of losgeld; vaak gaat het om het omleiden van de vlucht naar een gewenste bestemming. Luchtafzettingen worden beschouwd als ernstig misdrijf en brengen de veiligheid van passagiers en bemanning in groot gevaar.

Historisch gezien kwamen luchtafzettingen vooral voor in de tweede helft van de twintigste eeuw, toen het internationale vliegverkeer snel groeide. Een van de bekendste gevallen is de ontvoering van een Air France-vlucht naar Entebbe in 1976. Motieven varieerden, maar veel incidenten hadden politieke doeleinden of waren bedoeld om asiel te verkrijgen of losgeld af te dwingen. Door toenemende beveiliging en internationale samenwerking is het aantal en de ernst van dergelijke incidenten afgenomen.

Juridisch en veiligheidskader: internationaal bestaat een reeks verdragen die luchtafzettingen en verwante strafbare feiten op boord van vliegtuigen regelen en de handhaving en jurisdictie coördineren. Daarnaast hebben staten nationale wetten die vliegtuigontvoering strafbaar stellen en procedures bieden voor snelle en gecoördineerde reacties. Organisaties als ICAO en IATA geven richtlijnen die de veiligheid en crisisrespons in de industrie versterken.

Preventie en respons: veiligheidsmaatregelen zoals versterkte cockpitdeuren, grondige passagiers- en bagagecontrole, training van bemanning en rampenbestrijding, en samenwerking tussen luchtvaartmaatschappijen, luchthavens en hulpdiensten hebben geleid tot een daling van het aantal luchtafzettingen. Wanneer ze toch voorkomen, worden ze doorgaans met speciale crisisteams en onderhandelingen opgelost, met passagiers- en crewveiligheid als prioriteit.