Ligandenbinding
Ligandenbinding is het proces waarbij een ligand bindt aan een centraal atoom of ion, of aan een macromolecuul zoals een eiwit of receptor, waardoor een gebonden complex ontstaat. In de chemie verwijst het meestal naar de binding van een ligand aan een metaalcentrum, waarbij het ligand elektronendonor is en een coördinatiebinding vormt. In biochemie en farmacologie verwijst het naar de specifieke binding van liganden zoals substraten, neurotransmitters of geneesmiddelen aan eiwitten of cellulaire receptoren, wat de activiteit van het molecuul kan regelen.
Binding kan covalent of niet-covalent zijn. In de coördinatiechemie gaan de bindingen uit van donor-acceptor-interacties, waardoor
Factoren die binding beïnvloeden zijn onder meer de structuur en grootte van het ligand, de dentiteit (aantal
Meetmethoden die veel gebruikt worden zijn onder meer isotherme titratiecalorimetrie (ITC), spectroscopie, röntgendiffractie, kernspinresonantie en moleculaire