Lichaamsbelasting

Lichaamsbelasting is een term die verwijst naar de fysieke belasting die het menselijk lichaam ondervindt door arbeid, activiteiten of de omgeving. De term beschrijft hoe het lichaam wordt belast door factoren zoals tillen en dragen, repetitieve bewegingen, onnatuurlijke houdingen, lang staan, trillingen, warmte of kou. In de context van arbeidsgezondheid is lichamelijke belasting een kernonderdeel van het risico op (ernstige) blessures en aandoeningen van het musculo-skeletale systeem.

In de praktijk wordt lichamelijke belasting vaak getrenen van andere vormen van belasting, zoals psychosociale belasting. Het wordt regelmatig beoordeeld als onderdeel van risicobeoordelingen op de werkplek, bijvoorbeeld de RI&E (risico-inventarisatie en -evaluatie) onder de Arbowet en bijbehorende regelgeving. Op basis van de beoordeling worden maatregelen genomen om de belasting te beperken.

Voorbeelden van maatregelen zijn onder meer het inzetten van tilhulpmiddelen en mechanische hijsapparatuur, het aanpassen van de werkplek en werkprocessen om belastende houdingen te vermijden, het verbeteren van repetitieve taken door werkroosters of taakroulatie, en het geven van trainingen in juiste tiltechnieken en ergonomische werkwijzen. Daarnaast kunnen organisatorische maatregelen zoals pauzes en afwisseling in werkzaamheden de belasting verlagen.

Effecten van ongewijzigde lichamelijke belasting kunnen onder meer acute blessures, vermoeidheid en langetermijnproblemen zoals rugklachten en andere musculoskeletale aandoeningen zijn. Preventie richt zich op het minimaliseren van risicofactoren en het verbeteren van de arbeidshouding, hulpmiddelen en werkprocessen.

Zie ook: ergonomie, arbeidsbelasting, musculoskeletale aandoeningen, RI&E, Arbowet.