Leveranciersdiversiteit

Leveranciersdiversiteit is het beleid en de praktijk gericht op het vergroten van de deelname van diverse leveranciers in inkoop- en aanbestedingsprocessen. Onder diverse leveranciers worden vaak kleine en middelgrote ondernemingen verstaan die eigendom hebben van of gecontroleerd worden door groepen die historisch ondervertegenwoordigd zijn, zoals vrouwen, etnische minderheden, veteranen, mensen met een beperking, LGBTQ+-personen, inheemse gemeenschappen of ondernemingen uit achtergestelde regio's.

Het doel is economische inclusie, meer concurrentie en innovatie, en het versterken van de veerkracht van toeleveringsketens. Organisaties voeren vaak formele programma's uit met doelstellingen, certificering en ondersteuning voor aanbieders.

Instrumenten zijn onder meer beleid en procedures, leveranciersregistratie en certificering door erkende instanties, outreach en matchmaking, training en capaciteitsontwikkeling, en in sommige markten preferentiale of set-aside-regelingen. Inkoop kan plaatsvinden via directe toewijzing aan diverse leveranciers of via selectieprocessen waarin gemarginaliseerde partijen een voorrang krijgen.

Metingen richten zich op het aandeel van het inkoopbudget dat naar diverse leveranciers gaat, het aantal gecertificeerde leveranciers in de basis, en de spreiding over regio's en sectoren.

Uitdagingen zijn onder meer verschillende definities en certificeringsnormen, capaciteitsproblemen bij leveranciers, risico's van tokenisme en naleving van anti-discriminatiewetten. De mate waarin diversiteit centraal staat verschilt per land, sector en organisatie, en beleid moet vaak worden getoetst aan efficiëntie en prijs-kwaliteitverhouding.