Leefstijlbevordering

Leefstijlbevordering is een tak van volksgezondheid die gericht is op het stimuleren van gezonde gedragspatronen en leefomgeving. Doel is het voorkomen van chronische ziekten en het verbeteren van het algehele welzijn door maatregelen die betrekking hebben op voeding, lichamelijke activiteit, roken, alcoholgebruik, slaap en stressmanagement.

In de praktijk gebeurt dit via een combinatie van beleidsmaatregelen, voorzieningen in de omgeving en persoonlijke ondersteuning. Het gaat om zowel vroegtijdige signalering als duurzame veranderingen in dagelijkse gewoonten.

Belangrijke actoren zijn gemeenten en GGD, huisartsen, scholen, werkgevers en zorgverzekeraars. Verantwoordelijkheden liggen bij gemeenten voor publieke programma's, bij zorgverleners voor individuele begeleiding, en bij maatschappelijke organisaties voor community-initiatieven.

Methode en aanpak combineren voorlichting en gedragsbeïnvloeding met omgevings- en wetgevingsmaatregelen. Voorbeelden zijn voedings- en bewegingsbevorderende programma’s, rookvrije omgevingen, prijsbeleid voor ongezonde producten en digitale coaching.

Evaluatie richt zich op veranderingen in leefstijl, gezondheidsuitkomsten en kosten. Kaders komen voort uit het sociaal-ecologisch model en richtlijnen van instanties zoals RIVM. Uitdagingen zijn onder meer ongelijkheid, bereik en financiering, en de integratie van verschillende sectoren.