Kernkwaliteiten

Kernkwaliteiten verwijzen naar de kernkwaliteiten van een persoon: aangeboren, stabiele eigenschappen die bepalend zijn voor hoe iemand zich in werksituaties gedraagt en presteert. Ze zijn doorgaans minder afhankelijk van opleiding en ervaring en meer van persoonlijkheid en talent. Kernkwaliteiten vormen vaak de kracht achter succes in taken en samenwerking en geven richting aan hoe iemand communiceert en beslissingen neemt.

Kernkwaliteiten onderscheiden zich van vaardigheden en competenties. Vaardigheden zijn aangeleerde handelingen en technieken; competenties zijn een combinatie van kennis, vaardigheden en houding. Kernkwaliteiten zijn dus eerder intrinsic en doorgaans consistent, hoewel ze door reflectie en ontwikkeling kunnen worden versterkt.

In management en coaching wordt het concept vaak toegepast via modellen zoals het kernkwaliteitenmodel van Daniel Ofman. Een kernkwaliteit kan gepaard gaan met een valkuil (de overdreven uitvergroting van de kwaliteit) en met een uitdaging (een gebied om verder te ontwikkelen). Het doel is inzicht in iemands sterke punten en het vinden van een balans tussen kwaliteiten en aandachtspunten.

Toepassingen zijn onder andere selectie, loopbaanplanning en teamontwikkeling. Voorbeelden van kernkwaliteiten zijn bijvoorbeeld analytisch denkvermogen, resultaatgerichtheid, empathie en creativiteit. Het identificeren van iemands kernkwaliteiten kan helpen bij taaktoewijzing, gerichte feedback en het opzetten van ontwikkeltrajecten, hoewel de context bepaalt hoe kwaliteiten tot uiting komen.