Kentekenbewijs

Kentekenbewijs is het officiële document dat bevestigt dat een motorrijtuig geregistreerd staat in het Nederlandse kentekenregister, beheerd door de RDW (Rijksdienst voor het Wegverkeer). Het document dient als bewijs van inschrijving in het register en bevat de belangrijkste gegevens over het voertuig plus, afhankelijk van het deel, gegevens over de eigenaar. Het kentekenbewijs is een onderdeel van de administratieve infrastructuur die het gebruik, de verkoop en de ongeval- of inspectieafhandeling van voertuigen regelt.

Historisch bestaat het kentekenbewijs uit twee delen. Deel I, ook wel het registratiedocument genoemd, bevat de kerngegevens van de auto zoals het kenteken, het VIN (chassisnummer), merk, type, datum eerste toelating en technische specificaties. Deel II, het eigenarenbewijs, fungeerde als bewijs van eigendom en werd doorgaans door de eigenaar bewaard. In het dagelijkse verkeer ben je vooral aangewezen op Deel I voor identificatie en inschrijving in het kentekenregister; Deel II werd traditioneel gebruikt bij verkoop of overdracht.

In de moderne praktijk is de registratie van wijzigingen in het kentekenregister grotendeels digitaal. RDW beheert elektronisch de inschrijving, wijzigingen in eigenaar, tenaamstelling en voertuiggegevens. Het fysieke Deel I blijft een veelgebruikt document in combinatie met digitale informatie, terwijl Deel II nog steeds kan dienen als eigendomsoverdrachtsdocument in situaties waarin een papieren kopie vereist is of wanneer dit door procedures wordt gevraagd.

Verlies of beschadiging van het kentekenbewijs kan leiden tot vervanging of duplicaat via RDW. De informatie in het kentekenregister is ook digitaal in te zien via officiële RDW-checks en werkgevers/leveranciers kunnen bij relevante procedures digitale attestaties opvragen.