Infusieplekken

Infusieplekken zijn plaatsen op of in het lichaam waar intravenuze infusies worden toegediend, ofwel de venous access-locaties die worden gebruikt om vloeistoffen, medicijnen of voedingsstoffen via een infuus toe te dienen. In de klinische praktijk verwijst de term vaak naar de keuze van venieuze toegang en het apparaat dat wordt ingezet om langdurige of herhaalde infusies mogelijk te maken.

De meest voorkomende infusieplekken zijn perifere veneuze toegangpunten in de arm, zoals de vena cephalica, vena basilica en vena mediana cubiti. Deze perifere inspuitpunten zijn geschikt voor korte tot middelgrote behandelingen en vereisen meestal regelmatige controle en vervanging bij complicaties zoals ontsteking of beschadiging van de ader.

Voor langere of complexere therapieën worden centrale veneuze access devices gebruikt. Dit omvat centrale venieuze katheters die via een interventie in een grote ader worden geplaatst, zoals een PICC-lijn (perifeer geïmplante centrale katheter), centrale veneuze katheters (CVK) en geïmplanteerde port-a-cath systemen. Implanteerde port-systemen bevinden zich onder de huid en worden toegang verleend met een speciale naald, wat thuisbeheer of poliklinische toediening vergemakkelijkt.

Onderhoud en veiligheid zijn cruciaal bij infusieplekken. Inzet gebeurt onder steriele omstandigheden; lijnen worden regelmatig doorgelopen met fysiologische zoutoplossing om de patency te behouden en infectie, infiltratie en trombose te voorkomen. Veranderingen in de huid, pijn, zwelling of koorts kunnen tekenen zijn van complicaties en vereisen medische evaluatie.

Infusieplekken worden gebruikt in ziekenhuizen, poliklinieken en thuiszorgomgevingen voor hydratie, medicatietoediening, parenterale voeding en chemotherapie. See also: veneuze toegang, infusie en centrale lijnen.