Hydrateren

Hydrateren is het proces waarbij water aan een stof wordt toegevoegd of een organisme voldoende water bevat, zodat vochtigheid, structuur of functie behouden blijft. De term is afgeleid van hydrateren, uit het Frans hydrater, en van het Griekse hydor ('water'), met invloeden uit het Latijn aqua.

In de scheikunde verwijst hydrateren naar reacties waarin watermoleculen aan een stof worden toegevoegd of waarin gehydrateerde ionen ontstaan in oplossing. Voorbeelden zijn de hydratatie van ionen zoals Na+ en H2O-omgegane ionen in water en de hydratatiereactie op een dubbele binding. Ook cementhydratie is een belangrijke toepassing waarbij water reageert met cement om een stevig bindmiddel en beton te vormen.

Biologisch vereist hydratie dat organismen genoeg vocht hebben voor cellulaire processen, transport van stoffen, temperatuurregulatie en smering van gewrichten. Tekenen van uitdroging zijn dorst, droge huid, verminderde urineproductie en duizeligheid. Aanbevolen dagelijkse vochtinname varieert per individu en klimaat; richtlijnen wijzen vaak op ongeveer 1,5 tot 2 liter vocht uit dranken en voedsel per dag, met hogere behoeften bij inspanning of hitte.

Toepassingen van hydrateren zijn onder meer het rehydrateren van droog voedsel, de reconstructie van farmaceutische poeders en de bouwtoepassing van cementhydratie die de sterkte van beton bepaalt. In de landbouw speelt bodemmers vocht een cruciale rol voor plantengroei en gewasopbrengst.

Zie ook: hydratatie, vochtbalans.