Hoogspanningstransportkabels
Hoogspanningstransportkabels zijn onderdelende bekabelingen die elektriciteit transporteren op spanningsniveaus van 400 kV en hoger. Ze worden ingezet in het hoogspannings- en ultrahoogspanningsnetwerk om energie van productie- tot verbruikspunten te leiden, zowel op het land als subtekstelijk. Hoogspanningskabels zijn doorgaans spanningsconstant (bijv. 220/400 kV) of spanningsvariabel (bijv. 330 kV) en worden vergezeld van transformatorstages of submeters.
Er bestaan drie hoofdtypen hoogspanningstransportkabels: luchtgeleide, ondergrondse en onderzeefasering. Luchtgeleide kabels bestaan uit dragers en metaalzender;
Materialen : Voorkeursen voor de kern zijn staal, aluminium en kopers, terwijl de isolatie polyethyleen (PE), ethyleen vinylacetaat
Toepassingen : Hoogspanningstransportkabels vormen de ruggengraat van elektrische netwerken waarbij stroomkoersen van honderden tot duizenden megaampères kunnen
Onderhoud : De installatie vereist nauwkeurige spanning en thermische isolatie‑toegang; regelmatige controle van isolatiedruk en lijven is essentieel