Gevelventilatie

Gevelventilatie is een ventilatieconcept waarbij de uitwisseling van lucht plaatsvindt via openingen in de gevel. Door deze openingen kan verse buitenlucht de leefruimte binnendringen en vochtige of gebruikte lucht naar buiten worden afgevoerd. Gevelventilatie kan zowel de leefruimte als de spouw van de muur beïnvloeden, afhankelijk van de ontwerpkeuzes en de bouwopbouw. Het wordt vaak toegepast als onderdeel van een gebalanceerde ventilatie van een woning.

Er bestaan twee hoofduitvoeringen: natuurlijk gevelventilatie en mechanische gevelventilatie. Natuurlijk gevelventilatie laat lucht stromen door openingen, roosters of gleuven in de gevel, aangedreven door wind en temperatuurverschillen. Mechanische gevelventilatie gebruikt een ventilator of afzuigsysteem in de gevel, waardoor de luchtstromen beter te sturen zijn en de ventilatieprestaties voorspelbaarder worden.

Toepassingsgebieden zijn woningen met een ademende gevel of een geïsoleerde spouwmuur, renovatieprojecten en nieuwbouwwoningen waar langs de gevel een gecontroleerde luchtstroom gewenst is. Gevelventilatie ondersteunt vochtbeheersing in de muur en kan de aanvoer van frisse lucht naar de leefruimte verbeteren, meestal in combinatie met een andere vorm van ventilatie.

Ontwerpkeuzes betreffen de locatie, grootte en het aantal openingen, de keuze voor roosters en insectengaas, en de aansluiting op eventuele mechanische systemen. Het ontwerp moet tocht, geluid en verontreiniging voorkomen en rekening houden met windrichting en klimaat. Openingen vragen ook onderhoud om vervuiling en verstopping te voorkomen.

Voordelen zijn onder meer eenvoudige installatie en weinig energieverbruik, plus deelname aan condensatiebeheersing bij juiste uitvoering. Nadelen zijn afhankelijk van weersomstandigheden, minder controle dan bij volledig mechanische systemen, mogelijke tocht en de behoefte aan regelmatig onderhoud.