Duurvermogen

Duurvermogen is een technische term uit de werktuigbouw en verwijst naar het maximale motor- of apparaatsvermogen dat een systeem langdurig kan leveren zonder dat schade of oververhitting optreedt. Het beschrijft de continue uitvoer, in tegenstelling tot piek- of kortdurend vermogen. Het begrip wordt toegepast op verbrandingsmotoren, generatoren, aandrijfsystemen en maritieme of industriële apparatuur.

Toepassingsgebieden en betekenis

In voertuigen en machines geeft duurvermogen aan hoeveel vermogen de motor gedurende een langere periode kan leveren bij een bepaalde belasting en toerental. Dit is belangrijk voor betrouwbaarheid, duurzaamheid en operationele kosten. Het begrip fungeert als een praktische richtwaarde voor dagelijks gebruik, in tegenstelling tot het hoger beschikbare maar kortdurende piekvermogen.

Bepaling en meetpunten

Duurvermogen wordt bepaald door de thermische en mechanische grenzen van het systeem, met name de capaciteit van koel- en smeersystemen om de onderdelen op veilige temperaturen te houden. Het vermogen wordt doorgaans uitgedrukt in kilowatt of pk bij specificaties onder standaardomstandigheden. Testen voor duurvermogen houden een constante belasting aan over een afgesproken periode, met monitoring van temperatuur, olie- en brandstofcondities en slijtage.

Invloedfactoren en afwijkingen

Omgevingsomstandigheden zoals buitentemperatuur, hoogte en ventilatie beïnvloeden het duurvermogen. Onderhoud, slijtage, kwaliteit van koel- en smeermiddelen en de betrouwbaarheid van de stillingen van de motor spelen eveneens een rol. In productiespecificaties wordt duurvermogen vaak vergeleken met piekvermogen of continu vermogen onder verschillende bedrijfsomstandigheden.