Cytotoxiciteit
Cytotoxiteit is het vermogen van een stof of fenomeen om cellen te beschadigen of te doden. Het kan direct cytotoxisch zijn door chemische of fysische factoren, of het kan plaatsvinden via immuun- of farmacologische mechanismen. In de biomedische context wordt cytotoxiciteit gebruikt om de schadelijkheid van stoffen voor cellen te beoordelen en om de effectiviteit van kankertherapieën te evalueren.
Mechanismen: cytotoxiciteit kan leiden tot apoptose (geprogrammeerde celdood), necrose of autofagie, en kan voortkomen uit DNA-schade,
Toetsing en methoden: in vitro cytotoxiciteit wordt vaak gemeten met viabiliteitsassays (bijv. MTT/MTS/XTT), membraanintegriteitsassays (LDH-release), of
Toepassingen: evaluatie van chemische verbindingen, farmaceutische ontwikkeling en toxicologie, en onderzoek naar immuuntherapieën en celtherapieën. In
Overige termen: cytotoxiciteit is gerelateerd aan cytostatica (middelen die celdood veroorzaken) en is verschillend van cytostase
Regelgeving: preklinische cytotoxiciteitstesten vallen onder internationale normen (OECD/ISO) ter beoordeling van veiligheid en risico's.