Bodembeschrijvingen

Bodembeschrijvingen zijn systematische beschrijvingen van bodemlichamen en hun profiel, bedoeld om de eigenschappen, gevormingsprocessen en het potentieel voor gebruik vast te leggen. Ze worden toegepast in onder meer aardappel-, landbouw- en bosbouwplanning, bouw- en waterbouwprojecten, milieu- en risicobeoordelingen en archeologisch onderzoek. Een goede bodembeschrijving levert basisinformatie over de vruchtbaarheid, drainage, wortelzone en stabiliteit van de grond.

Een bodembeschrijving omvat doorgaans de kenmerken van de verschillende bodemhorizons in een profiel. Typische elementen zijn de horizonindeling (O, A, E, B, C en R), dieptes van de horizonscheiding, kleur (vaak met de Munsell- of vergelijkbare kleurcodes), textuur (verhouding zand, silt en klei), structuur en samenstelling, samenhang en samenstelling van structuren, vochtstatus en roodoxie- of verzoetingskenmerken. Daarnaast worden organische stofgehalte, zuurgraad (pH), doorlatendheid, waterretentie, verdichting en aanwezige wortelgroei genoemd. Een bodembeschrijving kan ook bodemeigenschappen zoals verontreinigingen, roest- of oxidatiereacties en ouderdomsaanduidingen bevatten.

De beschrijving vindt meestal plaats aan de hand van veldwaarnemingen bij het opstellen van een bodemperspectief of profielschets, ondersteund door boorkernen, monolieten of trenching. Laboratoriumanalyses leveren aanvullende data over textuur, chemische samenstelling, organische stof en pH. Termen en indelingen volgen meestal internationale systemen zoals de World Reference Base for Soil Resources (WRB) of USDA Soil Taxonomy, met locale aanpassingen. Bodembeschrijvingen vormen zo de basis voor kaartvorming, landgebruikplanning en milieubeoordelingen.