Beroofd

Beroofd is het voltooid deelwoord van het werkwoord beroven en wordt in het Nederlands gebruikt als bijvoeglijk naamwoord of als zelfstandig naamwoord. Het duidt aan dat iemand het slachtoffer is geworden van een beroving, meestal door geweld of dreiging, waardoor goederen of geld ontnomen zijn. In dagelijkse taal kan men bijvoorbeeld zeggen: “Hij is van zijn portemonnee beroofd.” Het zelfstandig naamwoord de beroofde verwijst naar het slachtoffer; vaker wordt gesproken van het slachtoffer van beroving.

In juridische context onderscheidt beroving zich van diefstal. Beroving is het ontnemen van iemands goederen door middel van geweld of dreiging daarvan; diefstal omvat het wegnemen van andermans goed zonder geweld of dreiging. Beroving wordt doorgaans als een zwaarder strafbaar feit beschouwd dan simpele diefstal, omdat het naast het verlies van eigendom ook vaak lichamelijk letsel, angst of traumatische gevolgen met zich meebrengt. De specifieke straf hangt af van factoren zoals de ernst van het geweld, het gebruikte wapen en de omstandigheden van het feit, en kan variëren per rechtsgebied.

Naast de feitelijke beschrijving kan het woord beroofd ook figuurlijk worden gebruikt om te verwijzen naar een verlies of gebrek aan iets anders, bijvoorbeeld “beroofd van zijn rechten” of “beroofd van zijn waardigheid,” hoewel dit minder gebruikelijk is en vaak stijlfiguurachtige taal betreft.

Samengevat verwijst beroofd naar iemand die het slachtoffer is geworden van beroving, een misdrijf waarbij goederen doorgaans met geweld of geweldsdreiging worden ontnomen, en het staat tegenover diefstal, waarbij geen geweld of dreiging is betrokken.