Beeldintensiteiten

Beeldintensiteiten zijn de helderheidswaarden die aan elke pixellocatie in een afbeelding zijn toegekend. Ze geven weer hoeveel licht de sensor heeft geregistreerd en bepalen de waargenomen helderheid van elk punt in het beeld. In grijstintenbeelden heeft elke pixel één intensiteitswaarde; bij kleurbeelden heeft een pixel doorgaans drie intensiteitswaarden, één voor elk kleurkanaal (meestal R, G en B).

De intensiteit wordt in digitale beelden meestal uitgedrukt als een getal. Bij 8-bits beelden ligt de waarde tussen 0 en 255, waarbij 0 staat voor donker en 255 voor fel wit. Bij hogere bitdieptes of bij genormaliseerde representaties kan de waarde ook als decimalen tussen 0 en 1 voorkomen, of als 16-bit integers.

In videobeelden en fotobeelden komt intensiteit vaak overeen met de luminantie of een gerelateerde maat. Voor kleurbeelden kan de intensiteit per kanaal worden opgeslagen, of worden een luminantie- of waardecomponent gebruikt (zoals in HSV of YCbCr) die een maat voor de waargenomen helderheid geeft.

Toepassingen en bewerkingen op beeldintensiteiten omvatten het analyseren van hun verdeling met behulp van histogrammen, drempeltechnieken voor segmentatie, en contrastversterking zoals gamma-correctie en histogram equalization. Ruisonderdrukking en andere optimalisaties richten zich op een betere perceptie van de intensiteit.

Beeldintensiteiten vormen een fundamenteel concept in beeldverwerking, computer vision en medische beeldvorming, waar ze dienen als basis voor interpretatie, detectie en analyse van visuele informatie.