Basiskenmerk

Basiskenmerk is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om een fundamenteel attribuut of criterium aan te duiden dat als basis dient voor classificatie, identificatie of analyse binnen een bepaald domein. Het kenmerk is doorgaans stabiel, essentieel en niet-redundant, en fungeert als referentiepunt waarop besluiten worden genomen.

In gegevensmodellering en metadata-management kan het basiskenmerk fungeren als identificerend kenmerk of sleutelattribuut. Het helpt bij het groeperen of segmenteren van data en wordt vaak opgenomen in data dictionaries, ontologieën of data-ontwerpdocumentatie. Door zijn aard dient het basiskenmerk als betrouwbaar ankerpunt voor data-integriteit en consistentie door verschillende systemen heen.

Voorbeelden variëren per domein. In een klantenbestand kan het basiskenmerk een uniek klantnummer zijn; in een productcatalogus het productartikelnummer; en in een risicobeoordeling kan het voldoen aan een specifieke criteria-set als basis dienen voor verdere evaluatie. Het gekozen kenmerk moet meestal uniek, meetbaar en zo stabiel mogelijk zijn over tijd.

Selectie en governance van het basiskenmerk vereisen domeinkennis en overleg met belanghebbenden. Het kenmerk moet duidelijk gedefinieerd zijn, goed documenteerd in de data dictionary en geschikt zijn om entiteiten betrouwbaar te identificeren zonder overbodige duplicatie. Een goed gekozen basiskenmerk vergroot de betrouwbaarheid van analyses en de interoperabiliteit tussen systemen.

Zie ook: kernkenmerk, primaire sleutel, data dictionary.