Arbeidsvermogen

Arbeidsvermogen is het vermogen van een persoon om betaald werk te verrichten, rekening houdend met de gezondheidstoestand, functioneringsproblemen en reeds verworven vaardigheden. Het gaat om wat iemands werkcapaciteit is, niet om wat iemand daadwerkelijk uitvoert of moet laten.

In de Nederlandse context wordt arbeidsvermogen vooral gebruikt in het kader van sociale zekerheid en re-integratie. Sinds de invoering van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) zijn de regelingen rond arbeidsongeschiktheid gekoppeld aan de mate van arbeidsvermogen. Verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen van het UWV beoordelen de resterende arbeidsvermogen bij ziekte of werkhervatting en bepalen welke uitkering of ondersteuning passend is (bijv. IVA voor volledige arbeidsongeschiktheid; WGA voor gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid).

De beoordeling combineert medische rapporten met niet-medische factoren zoals opleiding, werkervaring, leeftijd, de huidige arbeidsmarkt en de mogelijkheid tot re-integratie. Het doel is om zo veel mogelijk arbeidsparticipatie te bevorderen, door medisch passende aanpassingen, scholing, om- of bijscholing, en het vinden van passend werk.

Arbeidsvermogen kan volledig van toepassing zijn (volledige arbeidsgeschiktheid), gedeeltelijk (gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid) of niet aanwezig, afhankelijk van de mate van beperkingen. Het begrip is ook relevant voor bedrijfsvoering en arbeidsomstandigheden, waar het kan helpen bij het bepalen van passende taken, werkhulp of aanpassingen.