Afdichtingsdruk

Afdichtingsdruk is een parameter die aangeeft onder welke druk een afdichting in een verbinding, klep of tankreserve bestand is tegen lekkage. Het kan verwijzen naar de maximale werkdruk waaronder een bepaald afdichtingsmechanisme voldoende seal biedt, of naar de druk waarbij in een proefopstelling lekkage zichtbaar wordt. In de praktijk wordt vaak gesproken over een afdichtingsdruk die is vastgesteld onder gestandaardiseerde testcondities.

De afdichtingsdruk hangt af van meerdere factoren. De materiaalkwaliteit en dikte van de afdichting (bijvoorbeeld veniel, rubber, PTFE), de percentage compressie onder borgboutmoment, de vlakheid en sleuf van de flenzen of oppervlakken, en de temperatuur, chemische compatibiliteit en de aanwezigheid van verontreinigingen spelen een rol. Ook de geometrie van de verbinding en de toelopende drukverdeling beïnvloeden de afdichtingsdruk.

Verschillende normen en praktijken gebruiken varianten van afdichtingsdruk. In veel systemen wordt onderscheid gemaakt tussen de werkdruk (onder welke druk de installatie normaal opereert) en de proefdruk of testdruk (waarmee bij onderhoud of commissioning lekkageproeven worden uitgevoerd). De proefdruk is doorgaans hoger dan de gebruiksdruk om de betrouwbaarheid van de afdichting te verifiëren.

Toepassingsgebieden omvatten gasketed joints in leidingen, flensverbindingen, tanks en kleppen. Belangrijke aandachtspunten zijn de keuze van het juiste afdichtingsmateriaal, zorg voor een correcte ontstopping en vlakke contactvlakken, evenals onderhoud en periodieke inspectie. Een goede afstemming van afdichtingsdruk en bedrijfsomstandigheden draagt bij aan veiligheid, milieubescherming en betrouwbare werking van installaties.