AMLrichtlijn

AMLrichtlijn is de verzamelnaam voor de Europese Unie-richtlijnen die gericht zijn op het voorkomen van witwassen van geld en de financiering van terrorisme. Het doel is misbruik van het financiële systeem te voorkomen en de integriteit van markten en aanbieders te waarborgen door gemeenschappelijke normen en toezicht.

De richtlijn verplicht onder meer klantonderzoek en identificatie bij het openen van rekeningen (KYC), continu toezicht op transacties en een risicogebaseerde aanpak. Hierbij geldt bij hogere risico’s een versterkte due diligence, bijvoorbeeld voor Politiek Gevoelige Personen (PEP’s) en voor klanten uit risicovolle jurisdicties. Verder is vereist dat de uiteindelijke begunstigden (UBO’s) van juridische entiteiten worden vastgesteld en dat transparantie over eigendom wordt bevorderd. Ook moeten ondernemingen verdachte transacties melden aan de nationale Financial Intelligence Unit (FIU) en alle relevante gegevens en transacties voor een minimale termijn bewaren.

Governance en compliance maken onderdeel uit van de uitvoering: organisaties wijzen een AML-/CFT-officer aan, voeren interne controles uit, verrichten risicoanalyses en geventraining aan medewerkers. De richtlijn beoogt een geïntegreerde, effectieve beheersing van AML/CFT-risico’s in alle relevante sectoren, waaronder financiële instellingen, dienstverleners en bepaalde professionele beroepen.

Implementatie gebeurt via nationale wetgeving en toezicht. EU-lidstaten transponeren de richtlijn in hun eigen wetten en reglementen, en toezicht wordt uitgeoefend door sectorale en financiële toezichthouders samen met FIUs. In de praktijk verschilt de nationale uitwerking per land; bijvoorbeeld in Nederland wordt dit geregeld via de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) en bijbehorende toezicht- en UBO-regelingen.