95referentieinterval

Het 95-referentieinterval is een statistisch bereik dat aangeeft tussen welke waarden 95% van de metingen van een referentiepopulatie valt. Het wordt gebruikt in laboratoriumdiagnostiek en klinische biologie om een gezonde vergelijkingsbasis te bieden voor individuele patiëntuitslagen. Het interval is geen voorspelings- of betrouwbaarheidsinterval voor één meting, maar een representatie van de centrale 95% van de waarden bij een gezond groep.

Het interval wordt doorgaans opgebouwd uit het 2,5e en 97,5e percentiel van de meetwaarden in een referentiepopulatie. Bij data met een normale verdeling kan men ook het parametische alternatief gebruiken: gemiddelde ± 1,96 maal de standaardafwijking. Bij niet-normaal verdeelde data wordt meestal een niet-parametrische (percentielgebaseerde) methode toegepast. Grotere steekproeven leveren preciezere grenspunten; in de praktijk worden soms ook robuuste methoden of bootstrap gebruikt. Outliers worden meestal beoordeeld en indien nodig verwijderd volgens gespecificeerde regels.

Stratificatie door leeftijd, sekse of andere factoren is gebruikelijk, omdat referentiewaarden vaak variëren tussen populaties. Een referentieinterval is daarom vaak leeftijds- en sexspecifiek. Interpreteer een waarde buiten het interval met nuance: dit kan wijzen op een afwijking, maar dient in context van klinische beeldvorming, herhaling van de test en analytische nauwkeurigheid te worden beoordeeld.

Zie ook concepten zoals reference change value, diagnostische nauwkeurigheid en analytische referentienorm.