3Dtekenen

3Dtekenen is het maken van afbeeldingen die op een tweedimensionaal vlak de indruk geven van ruimtelijkheid en volume. Door gebruik te maken van perspectief, toonwaarde en belichting kan een tekening er realistischer of juist impressionistisch driedimensionaal uitzien. Het doel is om een overtuigende illusie van diepte te creëren die het onderwerp zo plastisch mogelijk laat lijken.

Belangrijke technieken zijn onder meer perspectief: een horizonlijn, verdwijnpunten en een bepaald standpunt; isometrisch tekenen dat geen verdwijnpunten gebruikt maar hoeken zo tekent dat afstanden in het beeld consistent blijven; en schaduwwerking die volume en vorm benadrukt. Textuur, randvoering en contrast helpen verder bij het suggereren van materiaal en oppervlak.

Traditioneel wordt 3Dtekenen gemaakt met potlood, houtskool of inkt op papier. Digitaal kan men werken met tekenprogramma's en grafische tablets; veel artiesten combineren beide werelden. Bovendien biedt digitale werkwijzen extra opties zoals virtuele belichting en lagen die het vergroten van ruimte en volume mogelijk maken.

Historisch is het begonnen met de ontwikkeling van lineair perspectief in de Renaissance, waarna kunstenaars regels voor verdwijnpunten en horizonlijnen toepasten. In de moderne tijd zijn 3D-tekeningen niet beperkt tot kunst: ze worden gebruikt in illustratie, conceptkunst, videogames, film, architectuur- en productontwerp, en als hulpmiddel bij onderwijs om ruimtelijk denken te ontwikkelen.

Samengevat is 3Dtekenen een methode om tweedimensionale media zo te bedienen dat objecten en scènes ruimtelijk en plastisch overkomen, met een duidelijke basis in perspectief en belichting en met brede toepassingen in kunst en ontwerp.