zoetwaterkreeften

Zoetwaterkreeften zijn kreeftachtigen uit de orde Decapoda die in het zoete water leven. In Europa is de Europese rivierkreeft (Astacus astacus) lang de bekendste inheemse soort. Andere inheemse of geïntroduceerde leden van deze groep zijn Pacifastacus leniusculus (signaalkreeft) en Procambarus clarkii (rode rivierkreeft). In veel watersystemen komen Noord-Amerikaanse exoten voor, wat ecologische concurrentie en ziekte kan veroorzaken.

Habitat en leefwijze: ze bewoonden meren, rivieren, beken en oevers, en geven de voorkeur aan schoon, goed zuurstofrijk water. Ze gebruiken schuilplaatsen zoals riet, rotsen en onder hout, en kunnen gangen graven in de oever. Ze zijn vaak actief bij schemering of bij gunstige weersomstandigheden en voeden zich met plantaardig materiaal, kleine dieren en aas.

Voortplanting: voortplanting gebeurt via seksuele voortplanting waarbij mannetjes spermatoforen overdragen aan vrouwtjes. Vrouwelijke kreeften dragen de eieren onder de buik aan de zwemvliezen (swimmerets) totdat ze uitkomen; de incubatietijd varieert met temperatuur en kan weken tot maanden duren. De jongen zijn na uitkomst meestal zelfstandig.

Mens en ecologie: zoetwaterkreeften worden in sommige regio’s gevreesd als culinaire bron en voor aquacultuur. Tegelijk kunnen invasieve soorten inheemse populaties verdringen en de verspreiding van ziekten, zoals de crayfish plague (Aphanomyces astaci), bevorderen. Beheermaatregelen richten zich op preventie van import, bestrijding van invasieve populaties en behoud van kwetsbare inheemse soorten.