werkbonnen

Een werkbon, ook wel een werkorder of jobcard genoemd in sommige sectoren, is een document of digitaal record dat de uitvoering van een specifieke taak of klus regelt. Het dient om werkzaamheden te benoemen, plannen en controleren, en vormt de basis voor toewijzing van personeel, middelen en kosten. In de praktijk komt een werkbon zowel voor in productie, onderhoud, installatie als serviceverlening.

Een werkbon bevat doorgaans het werkbonnummer, klant of interne opdracht, locatie, doel en omschrijving van de werkzaamheden, benodigde materialen en onderdelen, personeel, benodigde vaardigheden of certificaten, tijdsindicaties (start- en einddatum, geschatte en werkelijk bestede uren), prioriteit, en eventuele veiligheids- of kwaliteitsinstructies. Ook kan er informatie over assets of productieorders, referenties naar stuklijsten en routing bij zitten. Status en kostenstatus, zoals verwachte en gerealiseerde kosten, urenregistratie en materialen, worden vaak vastgelegd.

Workflow: een werkbon wordt aangemaakt, toegewezen of goedgekeurd, gepland en uitgezet naar de uitvoerder, uitgevoerd, gecontroleerd en afgesloten. Tijdens de uitvoering registreren technici of medewerkers tijd, gebruikte materialen en eventuele afwijkingen. Na voltooiing wordt de werkbon geverifieerd en afgesloten voor administratie, facturatie of onderhoudsregistratie. In veel organisaties is het werkbondocument geïntegreerd in een computerondersteund onderhouds- en bedrijfsbeheersysteem (CMMS) of ERP.

Soorten werkbonnen: preventief onderhoud, storings- en reparatiewerkbonnen, service- of installatiewerkbonnen, en productiegerelateerde werkbonnen. Het concept is afhankelijk van sector en regio; in de Nederlandse en Waalse context is de term werkbon gebruikelijk. Doel is transparantie, traceerbaarheid en controle over werk, tijd en materiaalbesteding.