welwillendheid

Welwillendheid is een term uit het Nederlands die verwijst naar een positieve, vriendelijke houding ten aanzien van anderen. Het duidt op de bereidheid het welzijn van anderen voorop te stellen en op goede bedoelingen jegens hen. De term is afgeleid van wel, dat “goed” betekent, en willend, “bereid te zijn”.

In ethiek en moraal wordt welwillendheid vaak gezien als een basale houding die de intentie tot hulp en zorg voor anderen impliceert, soms als voorwaarde voor moreel handelen. Het gaat daarbij om een spontane gerichtheid op het welwezen van een ander, die de uiteindelijke daad of uitkomst nog niet noodzakelijk bepaalt.

Verwante termen zijn goedwillendheid, vriendelijkheid en altruïsme. Welwillendheid onderscheidt zich doordat het vooral een houding en intentie beschrijft, terwijl altruïsme ook de motieven en acties zelf benadrukt. Het is een concept dat voorkomt in zowel dagelijkse gesprekken als in filosofische en theoretische beschouwingen.

Toepassingsgebieden en cultuur: in de Nederlandse taal komt welwillendheid voor in verschillende contexten, waaronder morele reflectie, religieus discours en sociale interacties. In de psychologie kan welwillendheid worden behandeld als onderdeel van een prosociale oriëntatie of altruïstische motivatie, waarbij onderzoekers naar de bereidheid tot helpen en empathie kijken.

Zie ook: goedwillendheid, altruïsme, vriendelijkheid.