weefpatroon

Een weefpatroon is het patroon dat in een textiel ontstaat door de manier waarop de draden van de warp (verticaal) en de weft (horizontaal) met elkaar verweven worden. Het patroon kan voortkomen uit de basisweefstructuur of uit complexere motieven die met behulp van speciale looms mogelijk zijn. De term wordt in het Nederlands vaak gebruikt om zowel eenvoudige als ingewikkelde ontwerpkenmerken te beschrijven die uit het weven zelf voortkomen.

Weefpatronen ontstaan door verschillende factoren, waaronder de bindingswijze, de draaddikte en de drager van de motieven. Bij eenvoudige weefpatronen zoals platbinding (plain weave) of keperbinding (twill) ligt het patroon in de textuur van de stof zelf. Bij ingewikkeldere motieven kunnen extra mechanische hulpmiddelen worden ingezet, zoals een dobby- of Jacquard-constructie, die het mogelijk maken om specifieke warp- of weft-krachten te selecteren en zo gedetailleerde motieven te weven.

Veelvoorkomende weefpatronen zijn onder meer plain weave, keperbinding en satijnbinding, evenals damast en jacquardpatronen met complexe motieven. Damast en jacquardpatronen leveren vaak motieven met verschillende glans- en structuurverschillen, wat optisch contrast geeft zonder te worden gedrukt. Een weefpatroon kan repetitief zijn, met een herhalend motief over het hele weefsel, of complex met grote, centrale motieven die meerdere dradenlagen doorlopen.

In toepassingen variëren weefpatronen van kledingstoffen en meubelstoffen tot tapijten. Het begrip onderscheidt zich van prints en borduursels, omdat het patroon daadwerkelijk in de structuur van het weefsel is ingebouwd.