waardeverlies

Waardeverlies is de daling van de waarde van een actief ten opzichte van de boekwaarde of ten opzichte van een eerder geraamde waarde. Het kan betrekking hebben op tastbare activa zoals vastgoed, machines en voertuigen, maar ook op immateriële activa zoals goodwill, en op beleggingen of valuta. In de financiële verslaggeving wordt gesproken van waardevermindering wanneer de realiseerbare waarde van een actief lager ligt dan de boekwaarde; in dat geval wordt een waardeverlies als kosten geboekt in de winst-en-verliesrekening.

Oorzaken voor waardeverlies zijn onder meer fysieke slijtage, veroudering of technologische achterstand, veranderingen in de marktvraag, dalende marktprijzen, regeltende of juridische veranderingen, economische neergang en schade door onvoorziene gebeurtenissen. Ook externe factoren zoals concurrentie en veranderende regelgeving kunnen de realiseerbare waarde onder druk zetten.

Bepaling en verwerking verlopen meestal via een impairment-toets: men onderzoekt of de waarde van het actief nog kan terugverdiend worden. Daarbij wordt gesproken van de realiseerbare waarde, die doorgaans het hogere is van de verkoopwaarde minus kosten om te verkopen en de waarde in gebruik. Het verschil tussen de boekwaarde en deze realiseerbare waarde vormt het waardeverlies. In sommige regelsystemen mag een eerder erkend waardeverlies later worden teruggedraaid als de waarde van het actief herstelt.

Gevolgen zijn onder meer een lagere balanswaarde, beïnvloeding van de winst en mogelijk fiscale implicaties. Voorbeelden zijn een auto die in waarde terugvalt, een fabriek in een dalende markt, of goodwill die bij een overname minder waard blijkt te zijn.