viskositeitsmetingen

Viskositeitsmetingen houden de bepaling in van de viskeuze eigenschap van vloeistoffen, oftewel hun weerstand tegen stroming. De dynamische viscositeit (μ) geeft de weerstand weer bij een bepaald soort vervorming, terwijl de kinematische viscositeit (ν) de dynamische viscositeit deelt door de dichtheid (ρ): ν = μ/ρ. Veelgebruikte meeteenheden zijn Pascal-seconden (Pa·s) voor μ en Stokes of centistokes (St of cSt) voor ν.

Verschillende vloeistoffen tonen verschillende reacties op de stroomsnelheid en temperatuur. Newtoniaanse fluoronen behouden een constante viscositeit bij verschillende shear rates, terwijl Veel vloeistoffen niet-Newtoniaans zijn en de viscositeit afhangt van de shear rate en/of tijd. Daarom worden viskositeitsmetingen vaak uitgevoerd bij gecontroleerde temperatuur en onder verschillende shearcondities om karakteristieken zoals thixotropie of shear-thinning vast te leggen.

Veelvoorkomende meetmethoden en instrumenten zijn capillary viscometers (bijv. Ubbelohde- of Höppler-type) die tijd meten die vloeistof nodig heeft om door een capillair te vloeien, en waarbij μ afgeleid wordt via de hoogteverschillen en tijd. Rotational viscometers (cone-plate of parallel-plate) en viscometers met torsie meten het toegepaste moment en de tegenwerkende weerstand, en leveren μ afhankelijk van de shear rate. Fysische testen kunnen ook worden uitgevoerd met roer- of oscillatieve rheometers die zowel dynamische als staafvormige metingen opleveren.

Toepassingen bevinden zich in de voedings-, polymer-, olie-, farmaceutische en andere industrieën. Belangrijke factoren zijn temperatuurcontrole, onderhoud en kalibratie met referentiematerialen, en naleving van normen zoals ASTM en ISO. Eenheden en conversies tussen μ en ν, en tussen verschillende concepten zoals centipoise en centistokes, worden expliciet gerapporteerd in meetrapporten.