verkeersscheidingsgebieden

Verkeersscheidingsgebieden (VSG) zijn delen van de openbare weg waar de rijbanen in tegengestelde richting fysiek van elkaar zijn gescheiden. Deze afscheiding kan bestaan uit een centrale mediane strook, een verhoging van de middenberm, verkeerseilanden of obstakels zoals vangrails. Het doel is kop-staartbotsingen te voorkomen en de veiligheid en doorstroming te verbeteren, met name op wegen met meerdere rijstroken per richting en op knooppunten waar rijrichtingen veranderen.

Vorm en uitvoering: De afscheiding kan langs de volle lengte van een weg aanwezig zijn of alleen bij specifieke knooppunten of overgangen. Typen omvatten centrale reserveringen (medianen), verhogingen of stroken, en tijdelijke of permanente vangrails of betonnen barrières. De inrichting wordt ondersteund door wegmarkeringen en signalisatie.

Toepassingsgebieden: Verkeersscheidingsgebieden komen vooral voor op autosnelwegen en drukke hoofdwegen met meer dan één rijstrook per richting, maar ook bij bepaalde ongelijkvloerse kruisingen en op wegen waar verkeer vaak van richting verandert. Bij wegwerkzaamheden kunnen tijdelijke VSG's worden toegepast.

Effecten: Verkeersscheidingsgebieden dragen bij aan veiligheid door vermindering van frontale botsingen en aan voorspelbaar rijgedrag, wat de capaciteit ten goede komt. Nadelen zijn onder meer verminderde toegang tot kanten- en zijstraten en extra onderhouds- en constructiekosten; voetgangers en fietsers hebben soms minder directe doorgang, waardoor oversteekvoorzieningen nodig zijn.

Regelgeving en signalering: Het gebruik en de inrichting van VSG's zijn vastgelegd in het Reglement verkeersregels en verkeerstekens (RVV) en aanvullende regelgeving. Verkeersborden, markeringen en bebording geven aan waar een VSG aanwezig is en welke gedragseisen gelden.

Zie ook: centrale reservering, mediane afscheiding, verkeersdrempel, knooppunt.