verZinken

Verzinken is het aanbrengen van een laag zink op staal of gietijzer om corrosie tegen te gaan. De zinklaag beschermt het onderliggende metaal door een barrière te vormen en door sacrificial bescherming: zink is minder edel dan ijzer en corrodeert in eerste instantie, waardoor het staal gespaard blijft.

Er zijn twee hoofdmethoden: hot-dip verzinken (HDG) en elektroverzinken (EV). Bij hot-dip verzinken wordt het werkstuk eerst grondig rechtgezet en ontvet, daarna geoxideerde lagen verwijderd en gefluxd; het wordt ondergedompeld in een bad met gesmolten zink bij circa 450°C. In de coating ontstaan een zink-ijzeren legeringlaag en daaropvolgend een zuivere zinklaag, die het metaal langdurig beschermt. Deze methode levert vaak dikkere en krasbestendige lagen en is geschikt voor ruwe of complexe vormen.

Elektroverzinken daarentegen gebeurt via elektrolyse in een zinkzoutoplossing. Het resultaat is een fijner, duurzamer en beter uniform dunner zinklaagje, met een betere belijning op ingewikkelde vormen. Spiegels en kleine onderdelen worden vaak elektroverzinkt; coatings variëren doorgaans van enkele micrometers tot enkele tientallen micrometers.

Toepassingen en duurzaamheid: verzinkte metalen worden veel toegepast in constructie, infrastructuur, weg- en brugcomponenten, behuizingen en consumentengoederen. De levensduur is sterk afhankelijk van de omgeving en coatingdikte; in kust- of industriële omgevingen kan verzinking tientallen jaren meegaan. Reparationeren is mogelijk, maar vaak wordt herverzinken aanbevolen. Zink is volledig recycleerbaar, en verzinkte producten worden wereldwijd als kosteneffectieve, onderhoudsarme bescherming beschouwd. Normen zoals EN 1461 regelen de kwaliteit en dikte van verzinkingen.